KERN-kracht

Een gouden combinatie van (h)erkennen, ervaren en veilig (door)voelen.

  • talenten
  • ontspanning
  • zelfvertrouwen
  • hooggevoeligheid
  • aankomende overgang
  • omgaan met rouw of scheiding

Van zwaarte naar lichtheid.

Een mooi traject, mogelijk voor kinderen vanaf 5 jaar.

KERN-krachtig

 

Sessie 1

Samen maken we kennis via spel.

Sessie 2

Ervaar diverse ontspanningstechnieken.

Sessie 3

Ontdek jouw talenten en kwaliteiten.

Sessie 4

Doorbreek waar je in vastloopt.

Sessie 5

Maak een krachtsymbool en vier een feestje!

Onveilige hechting en traumaverwerking

Er was eens….een meisje. Laten we dit meisje Zoë noemen. Zoë is 10 jaar. Wanneer je haar ziet, valt het direct op dat ze klein en fijn gebouwd is voor haar leeftijd. Ze wordt omschreven als een lief, schattig meisje met goede manieren en sprankel oogjes. Zoë doet het goed op school, ze leert snel en houdt van dansen en rollenspel. De juf is van mening dat Zoë goed in haar lichaam zit.

Wat we echter niet zien, zijn haar plotselinge woede-uitbarstingen thuis. Ze scheldt haar ouders uit, en als zij de kans krijgt, zal zij van zich af slaan. Het hele gezin loopt op tenen. Wanneer Zoë zich na een tijdje weer ontspant, laat ze haar tranen de vrije loop. Ze zit dan wel tien minuten bij haar moeder te snikken. Daarna kan ze geen duidelijke uitleg geven over waar deze uitbarsting nou vandaan kwam. Ze geeft alleen maar aan dat zij dit ook niet wil zo.

Het gezin klopt bij mij aan. De woede-uitbarstingen worden namelijk steeds erger en de ouders weten niet meer hoe ze dit kunnen aanpakken. Meebewegen? Strenger worden? Niets lijkt te helpen. De woede-uitbarstingen zijn niet te voorspellen en niemand snapt wat er nou eigenlijk aan de hand is.

Nadat de ouders hun verhalen met mij hebben gedeeld tijdens de intake, zonder Zoë erbij, maken we een eerste afspraak voor Zoë.

Spelenderwijs ga ik met Zoë in gesprek.

Als ik goed kijk naar het spel dat ze laat zien, vindt zij het prettig om het spel te mogen bepalen en zelf de rol te mogen spelen die zij wil kiezen. Vaak kiest zij dan voor het spelen van de juf, of het spelen van de moeder.

Er zijn een paar dingen die me opvallen: haar hooggevoeligheid, haar intellect en haar behoefte aan controle. Ze laat de beste versie van zichzelf zien aan de buitenwereld, maar de druk van binnen bouwt zich op…totdat ze uiteindelijk ontploft.

Alle prikkels van buitenaf worden haar te veel en ze voelt zich thuis veilig genoeg om deze druk te ontladen.

Ik geef aan dat ik graag twee afspraken wil maken met Zoë, zonder haar ouders erbij: eentje voor massagetherapie en eentje voor hypnotherapie.

De massagetherapie helpt Zoë om eerder en beter haar grenzen aan te voelen, vanuit haar lichaam, in plaats van haar wilskracht en intellect in te zetten om een ideaal plaatje te presenteren. Samen vertalen we deze innerlijke kennis en voelsprieten naar handvaten om tevens fijner om te kunnen gaan met prikkels. Haar danservaringen en lichaamsbewustzijn helpen haar hier heel goed bij.

Zoë pakt dit snel op. Een enkele sessie is daarom voldoende.

De hypnotherapie geeft een verrassend resultaat. Zoë vertelt namelijk een vergeten herinnering, over dat haar vader haar fiets plotseling had losgelaten toen ze net leerde fietsen…terwijl hij haar had beloofd om vast te blijven houden. Ze kon prima zelf fietsen, maar toen ze doorkreeg dat haar vader niet meer achter haar was…is ze hard gevallen.

Zoë heeft dit incident onbewust opgeslagen als: “ik kan mijn ouders niet vertrouwen als het erop aan komt en ik moet alles zelf doen, zonder hulp”. Ze heeft gebrek aan vertrouwen (en doet zich daarom sterker voor) en behoefte aan het overnemen van controle (diep van binnen gelooft ze niet in steun).

Tijdens de vierde bijeenkomst biedt Zoë’s vader zijn excuses ‘officieel’ aan.

Zoë hoeft niet meer de rol van haar ouders op zich te nemen; zij mag deze controle loslaten en weer gaan vertrouwen op de hulp van haar ouders. Doordat ze ouder is, kan ze het vroegere voorval in het juiste perspectief zien en de woorden van mij en haar ouders accepteren.

We vieren haar successen en van mij krijgt ze een pauwenveer mee. Want ze mag trots zijn op zichzelf. En dit tastbare symbool herinnert tevens aan het herwonnen vertrouwen.

Handgemaakte matroesjka’s en schatkaart © door Saranisa (2020), voor systemisch werk en familie-opstellingen